Bundan yıllar önce, 2010 yılında, iş arkadaşlarım ve ben bir sahil düğününe davet edilmiştik. O dönemde, düğünün merkezinde yer alan gulet ECCE NAVIGO’nun yerel acentesi olarak, organizasyonun bir parçası olmanın gururunu yaşıyorduk. Birbirlerine ve Türkiye'nin büyüleyici güney kıyılarına tutkuyla bağlı olan çift, bu özel günü alışılmışın dışında, neşeli ve festival tadında bir törenle kutlamaya karar vermişti.

Düğünden önceki haftalarda gelin ve damatla bir araya gelerek organizasyonun tüm detaylarını titizlikle planladık; ardından gerçekleşecek "Binbir Gece" temalı resepsiyon için özel bir menü tasarladık. Bizler tüm bu detaylara hakimken, yakın dostlar ve aile üyelerinden oluşan diğer davetliler, bu eşsiz atmosferde onları nasıl bir sihrin beklediğinden habersizdi. Gün batımının yumuşak ışığında, sarp dağların eteklerindeki çakıllı bir plajda, ellerinde şampanyalarla evlilik yeminlerinin edildiği anlar her zaman yaşanacak türden değildi.

Güneş yavaşça alçalırken geçen yarım saatlik bekleyiş neşe içinde geçti; hava beklentiyle doluydu. Uzaktan görünen motorlu bir servis botu kalabalıkta heyecan yaratsa da, bu sadece kısa bir yanlış alarmdı. Aradan geçen yıllara rağmen, o akşam esen kekik ve yabani lavanta kokulu hafif rüzgarda, keten takımları ve uçuşan ipek elbiseleriyle ne kadar zarif göründüklerini hala hatırlıyorum. Şık davetliler, koyun içine demirlemiş geleneksel ahşap guletlerden servis botlarıyla karaya çıkarak, koyun ortasına uzanan küçük ahşap iskelenin iki yanında yerlerini almışlardı.

Gelin ve damat, Avrupa'da dikilen özel kıyafetleriyle son hazırlıklarını yaparken, sahile ulaştıklarında gördüğüm manzara karşısında yaşadığım şaşkınlığı ve mutluluğu asla unutamam: "Bir dakika! Gelin, servis botundan yalınayak iniyor!" İçten bir gülümsemeyle bu detayı çok sevdim; plaj temasına, etrafı sarmalayan o uçsuz bucaksız suya ve altın rengi anlara fon oluşturan o görkemli gün batımına öylesine uygundu ki!

Müzik başladığında kalabalığın coşkusu, özellikle gelin ve damadın hazırlıksız ama bir o kadar samimi dansıyla zirveye ulaştı. Aile üyeleri arasındaki kucaklaşmalar ve tebrikler gerçekten dokunaklıydı. Bu bakir koyun doğallığına eşlik eden böylesine içten bir ana tanıklık ettiğim için kendimi çok şanslı hissettim. Gelin mutlulukla ışıldarken, damadın onu iskeleden kucaklayıp çakıllı plajın üzerinden geçirmesini ve ardından tepedeki o rustik lokantaya uzanan patikaya yönelişlerini izledim. "Evet" demek için ne kadar yaratıcı ve bir o kadar da huzur verici bir yol, değil mi?